เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 พระแห่งฉางชิงสวมวิญญาณ
ในอำเภอฉางชิงแห่งซานตง มีพระรูปหนึ่งซึ่งมีตบะสูงส่งและเป็นที่เลื่อมใสศรัทธา แม้อายุจะล่วงเลยกว่า 80 ปีแล้ว ท่านก็ยังร่างกายแข็งแรง กระปรี้กระเปร่า ราวกับกาลเวลาเพียงพัดผ่านท่านแผ่วเบา สิ่งที่หลงเหลือไว้จึงมิใช่ร่องรอยแห่งความชรา หากเป็นปัญญาที่สั่งสมมา
วันนั้นเป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง พระแห่งฉางชิงกำลังบำเพ็ญสมาธิอยู่ในอารามเช่นเคย ท่านสวดพระสูตรต่อหน้าพระพุทธรูปด้วยความศรัทธา ครั้นสวดจบ พระแห่งฉางชิงก็ลุกขึ้นเตรียมไปยังกุฏิ ทว่าโชคชะตาอันไม่แน่นอนกลับมาเยือนอย่างเงียบงันในชั่วขณะนั้น ร่างของท่านเซไปกะทันหันโดยไร้สัญญาณล่วงหน้า ราวกับเทียนใกล้มอดที่ถูกลมพัด ท่านพยายามประคองตัวไว้ แต่สุดท้ายก็ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง และไม่อาจลุกขึ้นได้อีก พระรูปอื่นในอารามได้ยินเสียงจึงรีบรุดมา พวกเขาล้อมอยู่ข้างกายพระแห่งฉางชิง ทว่าทุกอย่างสายเกินแก้ พระแห่งฉางชิงมรณภาพแล้ว ใบหน้าของท่านสงบนิ่ง ราวกับเพียงหลับใหลไปอย่างลึกซึ้ง