ตอนที่ 282 ชีวิตเขาเต็มไปด้วยเสียงและความคลั่งไคล้ แต่ข้างในกลับว่างเปล่า

วันรุ่งขึ้น ซูชีเฉี่ยนก็ไปหาลูเซียสที่ห้องกักขัง

ในฐานะเพื่อนเล่นในอดีต เธอไม่ต้องการเห็นและไม่ต้องการเชื่อว่าเขาเดินไปผิดทาง

สถานที่ที่ถูกลืมแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณมุมอันห่างไกลทางตะวันออกเฉียงเหนือของหอคอยดำ ป่าสนสูงรอบด้านมีเกล็ดน้ำค้างแข็งเกาะอยู่มากมาย

เธอนั่งอยู่ในรถทหารคันสูงที่สั่นไหว แม้ระบบทำความร้อนในรถจะเปิดสูงสุดแล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แผ่ขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ

เธอซุกทั้งใบหน้าลงในผ้าพันคอสีแดงไวน์ สีดำลึกกับสีแดงคือสีที่กลมกลืนที่สุดในฤดูหนาว

ล้อรถบดผ่านพื้นแข็งที่เปียกชื้น ทิ้งรอยล้อไว้เป็นแนวยาวชัดเจน

สิบตรีที่ขับรถชำเลืองมองซูชีเฉี่ยนผ่านกระจกมองหลัง เธอเอาหัวพิงกระจกรถแกล้งหลับ เขาจึงลดความเร็วลงอย่างเงียบ ๆ

จนกระทั่งถึงจุดหมาย สิบตรีจอดรถให้สนิทแล้วเปิดประตูหลังให้เธอ

“ผู้นำทางซู ท่านถึงหอคอยแล้ว”