ตอนที่ 281 หมาน้อยที่ไม่มีใครต้องการ

จันทร์เสี้ยวโค้งดุจตะขอซ่อนตัวอยู่หลังชั้นเมฆเบาบาง แสงเงาเย็นเยียบสาดลงบนทุ่งรกร้างอันเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ดูมีความเวิ้งว้างและกว้างไกล

สิ่งมีชีวิตที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นขยับร่างกายเล็กน้อย

หลังจากพยายามอย่างยากลำบากอยู่นานหลายนาที เงาร่างที่ดูหมดอาลัยและบิดเบี้ยวเล็กน้อยก็ค่อย ๆ คลานลุกขึ้นจากพื้น

ดูเหมือนทุกการขยับตัวลุกขึ้นจะทำให้เขาเจ็บปวดแสนสาหัส ถึงขั้นการยืนอยู่เฉย ๆ ก็ยังต้องใช้เวลาและเรี่ยวแรงไม่น้อย

อวี่เหวินเซวียนกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างเลื่อนลอย กระดูกทั่วร่างหลายแห่งหักแหลกและอวัยวะภายในฉีกขาด ทำให้เขาอ่อนแออย่างยิ่ง