ตอนที่ 264 ก็แค่นี้เอง

ทุกวันหลังจากเธอถูกพาตัวไป ลูเซียสจะนั่งรออยู่เงียบ ๆ ที่ประตูใหญ่ของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

วันแล้ววันเล่า จนกระทั่งหนึ่งปีให้หลัง เขาก็ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไปเช่นกัน

แต่ทำไมรูปของเธอถึงไปอยู่กับสมาชิกที่เพิ่งเข้าองค์กรคนนี้

หรือว่าเขาคือผู้พิทักษ์ประจำตัวของเธอ

คิดมาถึงตรงนี้ ใต้ดวงตาของลูเซียสก็มีไอเย็นวาบผ่านไปเสี้ยวหนึ่ง

สายตาของเขาหันกลับไปยังสองคนที่ยังต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะสีแดงที่โดดเด่นโอ้อวดนั้น ในแววตาลึกนั้นมีบางสิ่งเพิ่มขึ้น บางสิ่งที่ผุดพรายขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้ง ราวกับอารมณ์เป็นศัตรูที่ตัวเขาเองยังไม่ทันรู้ตัว

สายตาของหานเซียวติดอยู่กับการต่อสู้ จึงยังไม่ทันสังเกตความผิดปกติของลูเซียส