กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอหลางหวนเอ่ยประโยคนี้ออกไป ก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีอีกเล็กน้อย
เขาคิดว่าตัวเองทำแบบนี้หุนหันเกินไปหรือเปล่า จะทำให้เธอเกิดความรังเกียจหรือไม่
แต่จะให้เขาพูดคำที่ขัดกับใจตัวเอง เขาก็ทำไม่ได้
เขาอยากจริง ๆ อยากมาก ๆ อยากเหลือเกินที่จะได้แนบชิดกับเธอ
เหมือนคนอื่น ๆ ที่ได้กอดเธอไว้นอนหลับอย่างเงียบสงบ
เขารอคอยมานานเกินไปนานแล้ว
กลางคืนนับไม่ถ้วน เขาฝันถึงทุกนาทีทุกวินาทีที่ได้อยู่กับเธอ คิดถึงทั้งวันทั้งคืน แม้เธอจะอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับไม่อาจแตะต้องเธอได้มากไปกว่านั้นอีกแม้แต่น้อย