กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเธอทำอะไรกัน?!”
พร้อมกับเสียงตวาดอันหนักแน่น ทุกคนพากันหันไปมองแผ่นหลังที่ยืนย้อนแสงอยู่ตรงประตู
ไม่ใช่คุณน้า และไม่ใช่เจ้าหน้าที่
แต่เป็นเด็กสาวร่างเล็กผอมบาง
เด็กชายผมสีน้ำตาลพลันทำท่าไม่แยแส ซ้ำยังขู่ให้เด็กสาวไสหัวไป ถ้าเธอกล้าไปฟ้องคณบดีหรือคุณน้า ก็จะจัดการเธอไปพร้อมกัน
สายตาของเด็กสาวตกลงบนเด็กชายตัวน้อยที่หน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงคนไข้ ก่อนจะเงียบ ๆ หันหลังเดินจากไป
เขาได้แต่เฝ้ามองแสงแดดที่สาดเข้ามาจากประตูบานนั้นจางหายไปอีกครั้ง
สิ่งที่ร่วงหล่นลงไปไม่ใช่เพียงร่างกายของเขา แต่ยังรวมถึงหัวใจของเขาด้วย
เขาเป็นเด็กเร่ร่อนที่ไม่มีใครสนใจ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ก็จะไม่มีใครสนใจเขาอยู่ดี