กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มือของซูชีเฉี่ยนเปื้อนเลือดสดของเชอริโคจนเต็มไปหมด เธอพูดจาไม่เป็นภาษา ไม่อยากยอมรับความจริงเช่นนี้
“ลุงตั้งสติหน่อย พวกเราใกล้จะได้ออกไปแล้ว…”
เชอริโคมองร่างปนเปื้อนชั้นสูงยิ่งที่ค่อย ๆ ฟื้นจากแรงสั่นสะเทือนอยู่ด้านหลังเธอ และรู้แล้วว่าวันนี้ตนเองคงไม่มีทางออกไปได้
ไม่เขาตาย ก็ซูชีเฉี่ยนตาย
“รับปากผมสิ!”
จู่ ๆ เชอริโคก็อารมณ์ปั่นป่วน “เธอผูกพันธะกับมันแล้วไม่ใช่หรือ? ผมขอเพียงให้เธอรับผิดชอบต่อลูกชายของผม แค่เรื่องนี้ยังทำไม่ได้อีกหรือ?”
ซูชีเฉี่ยนหยุดสะอื้น สบตากับดวงตาที่ร้อนรนของเชอริโคและใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือด หัวใจกระตุกวูบ เธอได้แต่พยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง
“ฉันรับปากลุง ฉันรับปากลุง!”