เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ปล่อยให้พวกมันเล่นกับพวกเธอไปก่อนก็แล้วกัน”
พูดจบ เซี่ยสือก็กดปุ่มมิติ พาเหล่านักฆ่าที่เหลือหายวับไปจากที่เดิมในพริบตา
ส่วนเหตุผลที่เชอริโคมาถึงที่นี่ เพราะทันทีที่ซูชีเฉี่ยนหายไปจากห้องผู้ป่วย เขาก็ได้รับข่าวแล้ว
ตอนนี้เขตหนึ่งเต็มไปด้วยร่างปนเปื้อน เขาจะปล่อยให้เธอออกไปเพ่นพ่านข้างนอกได้อย่างไร
เชอริโคฟันร่างปนเปื้อนที่นำหน้าอยู่ไม่กี่ตัวร่วง ก่อนจะดึงซูชีเฉี่ยนให้ออกไปจากที่นี่
ช่องทางถูกสร้างขึ้นแล้ว อีกไม่นาน โรงพยาบาลจิตเวชทั้งแห่งจะถูกคลื่นร่างปนเปื้อนกลืนกิน ต้องอพยพออกไปให้เร็วที่สุด!
ซูชีเฉี่ยนไม่ได้ลืมผู้พิทักษ์ดวงตาต่างสีคนนั้น เธออยากพาเขาไปด้วย
เชอริโค: “ไม่ทันแล้ว รีบไป!”
“ไม่ได้ เขาช่วยฉันไว้”
เชอริโคขมวดคิ้ว จำใจพยุงเขาไว้ แล้วรีบถอยออกจากศูนย์กลางของคลื่นร่างปนเปื้อน