ตอนที่ 142 ทอมผู้น่าสงสาร ถูกเล่นอยู่ในกำมือ

ในความมืด เสียงตวาดด้วยความโกรธที่พุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหันทำเอาซูชีเฉี่ยนสะดุ้งโหยง

เธอรีบหดเท้ากลับ แล้วอาศัยแสงสลัวตรงนั้นถึงได้เห็นว่ามีคนนอนอยู่ตรงนี้ด้วย

ใช่แล้ว มีคนนอนอยู่จริง ๆ

เพียงแต่ตอนนี้คนคนนั้นกำลังกุมเป้าตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวดนิด ๆ และใบหน้าก็บิดเบี้ยวเล็กน้อย

ซูชีเฉี่ยนไม่เข้าใจว่าคนคนนี้ไม่กลับหอพักกลางดึกขนาดนี้ แต่มานอนอยู่ที่แท่นควบคุมทำไม แต่เธอก็ยังกล่าวคำขอโทษ

“ขอโทษนะ มันมืดเกินไป มองไม่เห็น”

พูดจบซูชีเฉี่ยนก็อ้อมเขาไป หมายจะชิ่งหนีออกไป

ไม่คิดว่า อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่คิดปล่อยเรื่องนี้ให้จบง่าย ๆ

“คุณครับ คุณเหยียบผมเจ็บ”