กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูชีเฉี่ยนลูบต่างหูเจาะเรียงเป็นแถวดูเท่รอบใบหูของหานเซียวอย่างสงสัย พลางคิดว่าเจาะไว้ขนาดนี้ไม่เจ็บจริง ๆ หรือ
สมัยเรียน เมื่อเห็นพวกนักเลงเจาะหมุดสารพัดแบบ เธอจะถอยห่างให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยสัญชาตญาณก็รู้สึกกลัว
ผู้พิทักษ์ในโลกนี้โดยทั่วไปชอบเจาะหมุดตามร่างกาย พอนานเข้า เธอกลับมองจนชินตาไปเอง
“คิดอะไรอยู่?”
เสียงของหานเซียวดึงความคิดของเธอกลับสู่ความเป็นจริง
“ทำไมพวกคุณถึงชอบใส่ต่างหูเจาะกันขนาดนี้?”
หานเซียวเอียงหัวนิดหนึ่ง ใส่ต่างหูเจาะยังต้องมีเหตุผลด้วยหรือ?
“เพราะมันรู้สึกดี”
ซูชีเฉี่ยนไม่เข้าใจ ตอนเด็ก ๆ แค่มีดบาดนิ้วเป็นแผลเล็ก ๆ เธอยังต้องร้องไห้กับแม่ตั้งนาน
ดังนั้นผู้พิทักษ์ในโลกนี้ จริง ๆ แล้วไม่มากก็น้อยก็มีจิตใจที่ผิดปกติกันงั้นหรือ?