กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูชีเฉี่ยนกวาดสายตาไปที่สองคนที่ยืนเงียบกริบคนละครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องโดยสารรองโดยไม่หันกลับมามอง
ทิ้งให้หานเซียวกับเฮยอวี่ได้แต่รู้สึกถึงความแสบร้อนบนใบหน้า ต่างคนต่างมึนงงอยู่ในบรรยากาศอันเงียบสงัด
หานเซียวได้สติกลับมาจากความงุนงง เขาลูบแก้มซ้ายที่ถูกตบของตัวเอง แล้วหันไปมองแก้มขวาของเฮยอวี่ที่เริ่มออกแดง
เมื่อรับรู้ถึงสายตาไม่เป็นมิตรที่หานเซียวส่งมา เฮยอวี่กลับยิงรอยยิ้มเยาะเย้ยใส่เขาอย่างหน้าด้าน
หานเซียวแค่นเสียงหึ แค่มองเห็นหน้านี้ก็รู้สึกขยะแขยง