ตอนที่ 105 ผลสะท้อนกลับ

รุ่งเช้า เมื่อซูชีเฉี่ยนตื่นจากบนตัวของหลิ่นหยวน เธอถึงได้รู้ว่าตัวเองขับเหงื่อจนชุ่มโชกเสื้อผ้าของทั้งคู่

เมื่อสมองเธอปลอดโปร่งและตระหนักได้ถึงสิ่งที่ตัวเองทำไป ตอนนั้นเธอดันรู้สึกอายนิด ๆ

ขณะที่เธอเผยอร่างลุกขึ้น หลิ่นหยวนก็ลืมตาพอดี

เพียงแต่ใต้ตาของเขามีรอยเหนื่อยหมองแผ่ว ๆ

เพราะเมื่อคืนเขาหลับลงไม่ได้เลย อยู่แต่ในสภาพทรมานที่พลิกไปพลิกมา

“หลิ่นหยวน ขอโทษนะ ทำเสื้อของนายเลอะไปหมด”

ซูชีเฉี่ยนขอโทษโดยสัญชาตญาณ แต่หลิ่นหยวนกลับส่ายหน้า

“คนที่ทรมานคือเธอ การช่วยเธอบรรเทาความเจ็บปวดคือหน้าที่ของผม ผมยินดีที่เธอเลือกผม”

ซูชีเฉี่ยนหน้าแดงวาบ หลิ่นหยวนเนี่ยทำยังไงถึงพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้จริงจัง เนี้ยบสมบูรณ์แบบขนาดนี้

เขาเนี่ย…