ตอนที่ 89 เธอจะนึกขึ้นได้

เชอริสันค่อย ๆ ปัดผมเปียกบนใบหน้าของเธอไปไว้หลังใบหู ข้อนิ้วครูดผ่านปลายหูของเธอ

การกระทำแบบนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นสัญญาณอันตราย

“ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้นะคะ เชอริ…สัน?”

ซี๊ด...น่าจะเป็นชื่อนี้สินะ ซูชีเฉี่ยนสังเกตปฏิกิริยาของชายคนนั้น

ยังไงเขาก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตไว้ การมีมารยาทสักหน่อยจึงเป็นเรื่องที่ควรทำ

โดยไม่รู้เลยว่าปฏิกิริยาเช่นนี้เมื่อตกอยู่ในสายตาของเชอริสัน กลับยิ่งยืนยันข้อสันนิษฐานในใจของเขามากขึ้น

ถึงแม้ภายในใจของเขาจะตื่นเต้นจนแทบคลั่ง แต่สีหน้าและท่าทีกลับยังคงเก็บงำและอดกลั้นไว้เช่นเดิม

ความจำเสื่อม

ไม่เป็นไร

ขอแค่เธอกลับมาก็พอ