กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอยอง ๆ อยู่ตรงกองอุปกรณ์สารพัดที่วางเรียงราย พลางเลือกหยิบอย่างละเอียดถี่ถ้วน พลางหันกลับไปมองซิวที่นั่งสบายอยู่บนโซฟาเป็นระยะ
เพียงแต่แววตาตอนที่เธอหันกลับไปมองคนนั้นเต็มไปด้วยความเยาะเย้ยและความสนุกสนาน
ซิวถูกสายตาของเธอมองจนขนลุก ในใจค่อย ๆ ผุดความรู้สึกถึงความอัปมงคลขึ้นมาทีละน้อย
ผ่านไปครู่ใหญ่ ซูชีเฉี่ยนก็ถือของสารพัดสีสันฉูดฉาดเดินเข้ามา
ซิวจ้องของในมือเธอ สีหน้าก็บิดเบี้ยวไม่น่าดู
“ฉันมาทำหน้าที่ปลอบประโลม ไม่ได้มาเป็นนักโทษ”
ซิวปฏิเสธทีละคำ ๆ ยืนกรานไม่ยอมขึ้นเตียงช็อตไฟฟ้านั้นให้ได้