กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดั่งปลากลับสู่ทะเล ดั่งนกโผเข้าป่า
สัตว์ป่าที่เร่ร่อนไร้ที่พึ่งจะออกหาแหล่งพักพิงอันอบอุ่นภายใต้แสงจันทร์อันเปลี่ยวร้าง ส่วนนกอพยพที่บินข้ามฟากฟ้ากว่าพันลี้ก็จะหาที่เกาะพักบนต้นไม้ใหญ่เมื่อร่างกายอ่อนล้าจนหมดเรี่ยวแรง
บทบาทของผู้ล่าและเหยื่อเปลี่ยนไปได้ในพริบตา ในการแข่งขันอันยาวนานที่เต็มไปด้วยการต่อสู้อย่างดุเดือดซึ่งไม่อาจหลีกเลี่ยงนี้ ไม่มีใครสามารถอยู่ได้อย่างปลอดภัยเพียงลำพัง
หลางหวนยังดูเหมือนผู้ล่าที่อยู่เบื้องบน แต่เขาไม่รู้เลยว่าร่างกายของตัวเองทรยศเขาไปนานแล้ว มันก้มศีรษะอันหยิ่งผยองลงต่อคุณผู้นำทางตรงหน้า แม้เพียงเพื่อขอความเอ็นดูและการประทานจากเธอสักนิด
“แค่จูบฉันหน่อย ได้ไหม”
แค่จูบเท่านั้นเอง