กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซิวที่ถูกตบยังอยู่ในความงุนงง ใช้เวลาตั้งสติอยู่พักใหญ่กว่าจะเข้าใจว่าซูชีเฉี่ยนทำอะไรกับตัวเอง
เสียงเอะอะเมื่อครู่ยังดึงดูดผู้พิทักษ์ที่กำลังกินข้าวอยู่ไม่น้อย ซิวเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอามือปิดแก้มซ้ายแล้วจากไปอย่างเงียบ ๆ
ไม่มีใครรู้ว่าในใจเขาคิดอะไรอยู่
ซูชีเฉี่ยนลากไป๋อวี่เดินฉุนเฉียวออกมาจนถึงหน้าประตูโรงอาหาร แล้วถึงได้รู้ตัวช้าว่าไป๋อวี่ดูเหมือนยังไม่ได้กินข้าวเลยนี่นา
“ดูเหมือนฉันจะลืมไปว่าคุณยังไม่ได้กินข้าว ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันตื่นเต้นเกินไป”
ซูชีเฉี่ยนยิ้มแหย ๆ แล้วปล่อยมือจากไป๋อวี่ ก็แค่ถูกเจ้าผมเหลืองคนนั้นกระตุ้นจนหงุดหงิด โดยไม่รู้ตัวก็ลากเจ้าหมาในเหตุการณ์ออกมาเลย