เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414 เข้าสู่หุบเหวเร้นลับปฐมกำเนิด
เย่ฉงเหรินตามเตี้ยนจิ่วจือเข้าไปในลานกว้าง สัตว์อสูรดุร้ายจำนวนมากที่เดินผ่านต่างมองมาด้วยสายตาประหลาด
แม้สายตาจะประหลาดและเต็มไปด้วยความเป็นปรปักษ์ แต่ไม่มีผู้ใดลงมือ เย่ฉงเหรินสัมผัสได้ว่าหากเกิดการต่อสู้ขึ้นจริง ๆ พวกตัวเล็กกระจ้อยร่อยอย่างพวกเขาไม่กี่คน แค่ฝูงสัตว์อสูรดุร้ายถ่มน้ำลายใส่คนละคำก็จมตายแล้ว
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น…เมื่อเดินลึกเข้าไป บนแท่นบูชากลางลานกว้างมีสัตว์อสูรดุร้ายในขอบเขตเซียนทองต้าหลัวฮุ่นหยวนอู๋จี๋อย่างน้อยขั้นที่เจ็ดขึ้นไป และมีมากกว่าหนึ่งตนด้วย
ผู้ที่นำหน้ามานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
เขาหลับตาอยู่ ร่างมหึมามีรอยแยกปกคลุมทั่ว รอยแยกเหล่านั้นมีแสงสีม่วงไหลเวียนอยู่ เย่ฉงเหรินรู้สึกว่าเขาบรรลุขั้นสูงสุดของขอบเขตพลังนี้แล้ว เกรงว่าอยู่ห่างจากขอบเขตจ้าวครองอีกไม่ไกล
ทุกคนค่อย ๆ มารวมตัวกันที่นี่ สายตาจับจ้องสัตว์อสูรดุร้ายทั้งเก้าตน
“พี่จิ่วจือ ท่านรู้ที่มาของพวกเขาหรือไม่?” เย่ฉงเหรินถาม