เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333 คุนเผิงตาย หลอมแปรต้นกำเนิดวิถีสวรรค์
ถึงตอนนั้นเหลาจื่อจะเข้าสู่โลกปฐมโกลาหล ส่วนไท่ซ่างเหล่าจวินซ่อนตัวบำเพ็ญในหงหวง อนาคตยังอีกยาวไกล
“หุบปาก!” หงจวินเกลียดทุกสิ่งที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของตนที่สุด
ตอนนั้นทงเทียนก็เป็นเช่นนี้ หงจวินจึงวางแผนใส่คุนเผิง ให้คุนเผิงเข้ามาแทนที่ทงเทียน
ตอนนี้เหลาจื่อก็ใช้วิธีเดียวกันอีก หงจวินจึงรู้สึกอัดอั้น
“หงจวิน ข้ามีบุญกุศลเบิกฟ้า เจ้าไม่กล้าฆ่าข้าหรอก…ในเมื่อฆ่าข้าไม่ได้ เหตุใดไม่ปล่อยข้าไป?
คืนวิญญาณแท้ให้ข้า แล้วข้าจะช่วยเจ้าต้านทานศัตรู รอศัตรูล่าถอย ข้าก็จะจากไป
หรือเปลี่ยนเป็นข้อตกลงอีกอย่าง เจ้าและข้าต่างสาบานต่อมหามรรคา ข้าจะเฝ้าวังเซียวจื่อ ช่วยเจ้าต้านทานศัตรูเป็นเวลา 100,000 ปี ครบกำหนดแล้วข้าจะออกจากหงหวง
ระหว่างนี้เจ้าห้ามลงมือกับข้า และข้าก็จะไม่ก่อความเสียหาย
ข้ารู้แผนการของเจ้า เวลา 100,000 ปีย่อมเพียงพอกระมัง?