กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 หงจวินเสียอาการ รีบมาช่วยชีวิต
ก่อนหน้านี้คุนเผิงตื่นเต้นเพียงใด ตอนนี้ก็ร้อนรนเพียงนั้น
เขารู้ดีว่ามหาค่ายกลนี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด หากถูกขังอยู่ข้างใน จุดจบของเขาจะเลวร้ายแค่ไหน
“คุนเผิง เจ้าทำอะไรอยู่ รีบปล่อยพวกเราออกไป!”
“คุนเผิง เจ้าอยากตายหรือ?
กล้าขัดคำสั่งท่านอาจารย์เชียวหรือ”
…
เมื่อออกจากค่ายกลไม่ได้ นักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีก็ลนลานเช่นกัน
พวกเขารู้ดีว่าค่ายกลนี้กักขังปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ได้ ตอนนี้เหลือเพียงพวกเขาสองคน ย่อมยิ่งจัดการได้ง่ายขึ้นมิใช่หรือ?
“ไม่ใช่…ข้า…ข้า…” คุนเผิงอยากอธิบาย แต่กลับพบว่าแม้แต่เสียงของตนก็ส่งออกไปไม่ได้