เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 ซุ่ยเหรินซื่อบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
ก่อนหน้านี้เย่ซุยเหรินคิดว่าหงจวินถ่ายทอดมรรคาเพื่อรับชะตาวาสนาและบุญกุศล แต่ในเวลานี้เย่ซุยเหรินจึงรู้ว่าตนมีมุมมองคับแคบเกินไป
สิ่งที่หงจวินทำเมื่อถ่ายทอดมรรคา แท้จริงแล้วคือการอนุมานมรรคาเป็นสำคัญ
ในฐานะบรรพชน เขาจะได้รับประโยชน์อันน่าสะพรึงเพียงใด
น่าเสียดายที่หงจวินถ่ายทอดมรรคาสามครั้ง ครั้งหนึ่งบรรยายเรื่องต้าหลัว ครั้งหนึ่งบรรยายเรื่องกึ่งปราชญ์ และอีกครั้งบรรยายเรื่องปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
ทั้งหมดมุ่งสอนไปที่ผู้แข็งแกร่ง จึงมองข้ามผู้คนระดับล่างไปในที่สุด
กล่าวอีกอย่างคือ แขกสามพันคนแห่งตำหนักจื่อเซียวมีจำนวนน้อยเกินไป
เย่ซุยเหรินต่างออกไป มรรคาของเย่ซุยเหรินแบ่งเป็นอารยธรรมเปลวเพลิงสืบทอด สายสืบทอดมรรคา และสิ่งที่ยังไม่รู้ เวลานี้แทบจะแผ่ไปทั่วทั้งยุคบุพกาลแล้ว หากเย่ซุยเหรินบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ ประโยชน์ที่ได้รับย่อมประเมินมิได้