เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 326 ซ้อมนักพรตจุ่นถี
ข่งเซวียนพินิจนักพรตจุ่นถี ขณะที่นักพรตจุ่นถีก็พินิจข่งเซวียนเช่นกัน
ยิ่งข่งเซวียนแข็งแกร่ง นักพรตจุ่นถีก็ยิ่งตื่นเต้น
คนเช่นนี้ต้องรับเข้าสำนักประจิม จึงจะสามารถยืนหยัดได้ด้วยตนเอง
“เจ้าไม่ต้องกังวล วันนี้ที่อาตมามา ก็เพราะพบว่าเจ้ามีวาสนากับอาตมา”
“จึงตั้งใจจะพาเจ้าไปเสวยสุขในแดนสุขาวดีแห่งประจิม บรรยายมหาธรรมสามยานให้ฟัง ถึงตอนนั้นได้บำเพ็ญพุทธะจนบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ มิใช่เรื่องประเสริฐหรอกหรือ?” นักพรตจุ่นถีกระแอมเบา ๆ แล้วยิ้ม พยายามแสดงท่าทีเป็นมิตรที่สุด
“เจ้ากับข้ามีวาสนาต่อกันจริง ๆ”
“ข้าเลี้ยงลาอยู่ เจ้าเอาเชือกคล้องคอเสียสิ ข้าจะพาเจ้าออกไปเดินเล่น” เพราะเย่ซุยเหริน ข่งเซวียนจึงรู้กรรมสัมพันธ์ในเรื่องนี้มานานแล้ว ย่อมไม่มีทางทำสีหน้าดี ๆ ใส่
นอกจากนี้ ข่งเซวียนยังต้องยั่วโทสะนักพรตจุ่นถี มีเพียงพวกเขาสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย เย่ซุยเหรินจึงจะประเมินขอบเขตพลังแท้จริงได้