เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241 รับศรสะเทือนฟ้าด้วยมือเปล่า
แทบจะในชั่วพริบตา เทพธิดาสือจีก็คุกเข่าลงกับพื้น แม้แต่นิ้วมือก็ขยับไม่ได้
ไม่เพียงเท่านั้น เทพธิดาสือจียังกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
“โอ๊ย เหตุใดถึงกระอักเลือดเล่า ข้าเพียงปลดปล่อยแรงกดดันสะกดข่มออกมาแค่เสี้ยวเดียวเอง” เมื่อเห็นเทพธิดาสือจีกระอักเลือด อวี้ติ่งเจินเหรินก็อดสงสัยในโลกใบนี้ไม่ได้
เขาอยากถามว่า เหตุใดพลังบำเพ็ญของเทพธิดาสือจีจึงต่ำต้อยถึงเพียงนี้?
อย่างไรเสียก็เป็นผู้บรรลุมรรคาแต่กำเนิดเช่นกัน ช่างไร้ความสามารถเกินไปแล้วกระมัง
“ผู้อาวุโสโปรดไว้ชีวิต เทพธิดาสือจีรู้ผิดแล้ว” เมื่อเข้าใจแล้วว่าอวี้ติ่งเจินเหรินมีพลังบำเพ็ญสูงส่งเพียงใด เทพธิดาสือจีจะกล้าล่วงเกินได้อีกอย่างไร ขณะกล่าวนางก็โค้งตัวลงไม่น้อย
“เทพธิดาสือจี ให้ข้าสอนเจ้าบำเพ็ญดีหรือไม่!
ลมหายใจของเจ้าอ่อนแอเกินไป น่าจะเกี่ยวข้องกับเคล็ดวิชา
เมื่อครู่ข้าสัมผัสต้นกำเนิดพลังของเจ้าแล้ว เจ้าเป็นธาตุดิน ไม่น่าจะอ่อนด้อยเช่นนี้” สำหรับเทพธิดาสือจี อวี้ติ่งเจินเหรินรู้สึกว่านางอ่อนแอจริง ๆ