เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 อวี้ติ่งเจินเหรินรับศิษย์
“ข้าคาดเดาเรื่องพวกเขาไว้นานแล้ว… อย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ จะควบคุมพวกเขาได้ง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร
เพียงแต่ข้าไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะไร้ยางอายถึงเพียงนี้ ถึงกับวางแผนเล่นงานเหยาจี” พอเอ่ยถึงเหยาจี ฮ่าวเทียนก็รู้สึกปวดหัว
น้องสาวคนนี้ของข้า เหตุใดถึงไม่รู้จักวางตัวให้ดีเสียบ้าง
ในโลกมนุษย์มีคำกล่าวหนึ่งว่า อักษรบนโลกมีนับพันนับหมื่น ทว่ามีเพียงคำว่า “รัก” ที่ทำร้ายผู้คนได้มากที่สุด
“ฝ่าบาท แล้วจากนี้จะทำอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ” เมื่อเหยาจีถูกสะกดไว้ พลังพันธนาการของกฎสวรรค์ย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้เรื่องของเหยาจีจะน่ารังเกียจ แต่ก็มีข้อดีอยู่ไม่น้อย
ไท่ไป๋จินซิงมั่นใจว่า หลังผ่านเรื่องนี้ไป ทุกคนย่อมปฏิบัติตามกฎสวรรค์อย่างแน่นอน
ลองคิดดูสิ แม้แต่เหยาจี ฮ่องเต้หยกยังจัดการได้ แล้วจะไม่จัดการคนอื่นได้หรือ
“ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน!” เรื่องนี้ทำให้ฮ่าวเทียนรู้สึกคลื่นไส้ยิ่งนัก วิธีเดียวที่ทำได้ในตอนนี้คือปล่อยให้กาลเวลาช่วยชะล้างทุกสิ่ง