เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 ลิงวารีอู๋จือฉี
ตอนนี้วานรหกหูบรรลุขอบเขตเซียนทองคำฮุ่นหยวนแล้ว เพียงกวนน้ำในทะเลสาบเบา ๆ ผืนน้ำทั้งทะเลสาบก็กลายเป็นน้ำวน
“บัดซบ ผู้ใดกันที่กล้ารบกวนการบำเพ็ญอันสงบของข้า?” เมื่อน้ำในทะเลสาบถูกกวน ใต้ผืนน้ำก็เกิดคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ อู๋จือฉีคำรามลั่น กำค้อนเจ็ดสิ้นฟ้าคับแคบไว้ในมือ ก่อนพุ่งทะยานออกมาจากก้นทะเลสาบทันที
เมื่อเห็นเย่ซุ่ยเหรินกับวานรหกหู อู๋จือฉีก็มิได้ลงมือทันที หากแต่สำรวจพลังบำเพ็ญของทั้งสอง
ครั้นมองดู อู๋จือฉีก็ถึงกับตะลึง เพราะบนร่างของวานรหกหูและเย่ซุ่ยเหรินไม่มีแม้แต่กลิ่นอายพลังบำเพ็ญ ราวกับเป็นปุถุชนสองคน
อู๋จือฉีมิใช่คนโง่ ผู้ที่อยู่ตรงหน้าจะต้องมีพลังไม่ธรรมดา มิฉะนั้นคงไม่อาจซ่อนพลังเวทได้แม้แต่น้อย
ไม่นาน อู๋จือฉีก็คาดเดาได้ว่า วานรหกหูคงใช้เพียงพลังแห่งกายเนื้อในการกวนน้ำ
“เจ้าคืออู๋จือฉีหรือ?” อู๋จือฉีสำรวจเย่ซุ่ยเหริน ขณะเดียวกันเย่ซุ่ยเหรินก็สำรวจอู๋จือฉีเช่นกัน
สำหรับอู๋จือฉี
เย่ซุ่ยเหรินยังไม่ค่อยพอใจนัก