เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 หยางเหมยเหล่าจู่
ประมุขทงเทียนไหนเลยจะรู้ว่า ตั้งแต่วินาทีที่เย่สุ่ยเหรินจัดให้ตัวจริงของเขาไปเป็นเซวียนหยวน เซวียนหยวนก็ไม่มีทางเกิดเรื่องได้
ด้วยจำนวนประชากรเผ่ามนุษย์ในตอนนี้ กรรมจากการสังหารจักรพรรดิมนุษย์จะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
“ไม่ถูก…ท่านอาจารย์ นั่นอะไร?” ขณะที่ประมุขทงเทียนกำลังครุ่นคิด กุยหลิงเซิ่งหมู่ก็ตะโกนลั่น เตือนประมุขทงเทียนให้ระวัง
“บัดซบ เหตุใดจู่ ๆ จึงมีอสูรร้ายแห่งโกลาหลมากมายเพียงนี้?
ศิษย์สำนักเจี๋ยทั้งหมดฟังคำสั่ง ถอยไปตั้งรับ!” เมื่อทอดสายตามอง ประมุขทงเทียนก็ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ
ประมุขทงเทียนเห็นอสูรร้ายแห่งโกลาหลแน่นขนัดกำลังถาโถมเข้ามาหาพวกเขา ดูท่าจะล้อมพวกเขาไว้
ในหมู่สัตว์อสูรดุร้ายเหล่านี้มีเซียนทองคำฮุ่นหยวนอยู่ไม่น้อย หากสู้กันจริง ๆ พวกเขาย่อมสู้ไม่ไหว
หากจะกล่าวถึงข้อดีอยู่บ้าง ก็คือสัตว์อสูรดุร้ายเหล่านี้ไร้สติปัญญา
“ไม่ถูก…หากสัตว์อสูรดุร้ายเหล่านี้ไร้สติปัญญา แล้วพวกมันรู้ได้อย่างไรว่าต้องล้อมพวกเรา?” ระหว่างถอยตั้งรับ ประมุขทงเทียนก็คิดหากลยุทธ์ ไม่ว่าอย่างไรก็ปล่อยให้อสูรร้ายแห่งโกลาหลล้อมไว้ไม่ได้