เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 สยบยุงโลหิตปีกดำ
“แข็งแกร่งยิ่งนัก…นี่คือขอบเขตปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์หรือ?” เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของบรรพชนแม่มดโฮ่วถู่ หมิงเหอเหล่าจู่ก็ยิ่งบ้าคลั่ง เขาเหยียบลงบนแม่น้ำโลหิต แล้วเรียกร่างแยกโลหิตออกมาถึง 1 พันล้านร่าง
ความคิดของหมิงเหอเหล่าจู่นั้นเรียบง่ายยิ่ง นั่นคือมดเขย่าต้นไม้
มดตัวเดียวถูกช้างเหยียบตายได้อย่างง่ายดาย แต่หากมีมดนับไม่ถ้วน พวกมันก็สามารถกัดช้างจนตาย หรือกระทั่งกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก
ในสถานที่อื่น หมิงเหอเหล่าจู่ไม่กล้ายั่วยุบรรพชนแม่มดโฮ่วถู่ แต่หากสู้กันในแม่น้ำโลหิตแดนปรโลก เขาก็ยังพอสู้ได้สักตั้ง
“ฮ่า ๆ ๆ สังหาร!” หมิงเหอเหล่าจู่หัวเราะเสียงดังพลางเงยหน้าสั่งให้ร่างแยกโลหิตลงมือ
“สังหาร!” ชั่วพริบตา ร่างแยกโลหิตแต่ละร่างพุ่งออกไปล้อมบรรพชนแม่มดโฮ่วถู่ แล้วปลดปล่อยการโจมตี
“ลูกไม้กระจอก” เมื่อเห็นร่างแยกโลหิตพุ่งเข้ามา บรรพชนแม่มดโฮ่วถู่ยกมือขึ้นเบา ๆ แล้วกำมือเข้าหาห้วงสุญตา ร่างแยกโลหิตที่อยู่เบื้องหน้าก็ระเบิดกลายเป็นหมอกโลหิตทันที