เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 หงจวิน เบาเสียงลงหน่อยได้หรือไม่
กลางห้วงสุญตา จินหลิงเซิ่งหมู่ร่วงลงสู่พื้นดุจลูกกระสุนปืนใหญ่ ด้วยความเร็วสูงสุด พุ่งกระแทกพื้นอย่างรุนแรง
จินหลิงเซิ่งหมู่มีสมบัติวิเศษมากมาย ซื่อตี้ แม่ทัพใหญ่ก็มีสมบัติวิเศษไม่น้อย หลังปะทะกันอย่างดุเดือดหลายครา นางก็พ่ายแพ้ลงอย่างสมเกียรติ
“ตูม!” ร่างของจินหลิงเซิ่งหมู่กระแทกพื้น มหาค่ายกลบนพื้นพลันปรากฏขึ้นตามมา ทว่ามหาค่ายกลเหล่านี้ไม่อาจต้านทานพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้เลย ถูกบดขยี้จนแหลกสลายทันที
เมื่อมหาค่ายกลแตกสลาย ร่างของจินหลิงเซิ่งหมู่ก็พุ่งครูดไปตามผืนดิน ไถเป็นร่องลึกยาว พุ่งไปพร้อมฝุ่นควันตลอดทาง แล้วชนภูเขาหินสูงลูกหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป
“พรวด!” ช่างบังเอิญนัก ภูเขาสูงลูกนี้คือยอดเขากระบี่ เมื่อถูกจินหลิงเซิ่งหมู่ชน ยอดเขากระบี่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนพังทลายลงครืน
“นี่มันพลังอะไรกัน?”
“ชิ พวกเจ้าตื่นตูมเกินไปแล้ว พวกเขาใกล้ขอบเขตกึ่งปราชญ์อย่างยิ่ง แค่ชนยอดเขาลูกหนึ่งให้พังจะยากอะไร?”