เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 มรรคาสังหารของหลัวโหวหรือ?
“นั่นคืออะไร?” ขณะที่หม่าเหยวียนกำลังล้วงคอตัวเอง ปราณกระบี่สายแล้วสายเล่าก็ปรากฏขึ้นบนร่างของเขา เพิ่มจำนวนขึ้นแบบทวีคูณ
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ” ท่ามกลางปราณกระบี่อันไร้สิ้นสุดที่กรีดกรายไปทั่ว หม่าเหยวียนก็ถูกสับเป็นชิ้น ๆ ทันที
ในเวลาเดียวกัน เซวียนหยวนบนพื้นเริ่มสลายไป แล้วเสียงทึบก็ดังขึ้นจากพื้น ก่อนเงาร่างหนึ่งจะพุ่งออกมา
“เซวียนหยวน!” เงาร่างนั้นคือเซวียนหยวน มุมปากมีเลือดติดอยู่ ใบหน้าซีดเซียวอยู่บ้าง หลังเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นและกระอักเลือดออกมาอีกคำ
“ข้าเข้าใจแล้ว…เป็นเขตแดนกระบี่…เมื่อครู่เซวียนหยวนใช้เขตแดนกระบี่สมบูรณ์แบบ”
“น่าจะใช่ มือเทพของหม่าเหยวียนก็คล้ายกับเขตแดนกระบี่เช่นกัน ในขอบเขตหนึ่งเขามีอำนาจควบคุมทุกสิ่งอย่างเด็ดขาด”
“แต่ไม่ถูกนี่ เซวียนหยวนถูกกินหัวใจไปแล้วมิใช่หรือ?”
“นั่นคือหัวใจกระบี่ เป็นร่างแทนของจิตวิญญาณกระบี่ ใช้กระบี่ควบแน่นหัวใจ วางแผนซ้อนแผน”
…