เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 หงอวิ๋นบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
บุญกุศลที่ประทานลงมาในครั้งนี้มหาศาลจนน่าสะพรึง มากเสียจนเย่ฉงเหรินกับหงอวิ๋นตั้งตัวไม่ทัน
โดยเฉพาะเย่ฉงเหริน ยามนี้บุญกุศลโอบล้อมเขาเสียจนมองไม่เห็นรูปร่างแล้ว
“หงอวิ๋น ยังไม่บรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์อีกหรือ?” เย่ฉงเหรินมิได้ดูดซับบุญกุศล แต่กลับให้หงอวิ๋นเป็นผู้ดูดซับ
หากเป็นบุญกุศลจากเรื่องอื่น หงอวิ๋นย่อมดูดซับไม่ได้ แต่การซ่อมฟ้าครั้งนี้หงอวิ๋นมีความดีความชอบอย่างใหญ่หลวงเช่นกัน เขาจึงดูดซับได้อย่างไร้ขีดจำกัด
“ได้” หงอวิ๋นเองก็เฝ้ารอการบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ดังนั้นจึงไม่เกรงใจ เริ่มดูดซับบุญกุศลทันที
ขณะเดียวกันหงอวิ๋นก็รู้ดีว่ามรรคาของเย่ฉงเหรินแตกต่างออกไป อีกฝ่ายต่างหากคือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง บุญกุศลเพียงเท่านี้ ต่อให้ตนดูดซับไปก็หาเป็นอันใดไม่
“บัดซบ... พวกเศษสวะทั้งนั้น” เมื่อเห็นหงอวิ๋นดูดซับบุญกุศล หงจวินก็โกรธจนตัวสั่น
หงจวินรู้สึกว่าตนถูกหลอกเสียแล้ว มีสรรพชีวิตบางตนวางบ่วงเอาไว้โดยที่เขาไม่รู้ตัว เขาไม่เพียงยื่นคอเข้าไปเอง ยังช่วยจัดแจงอีกหลายเรื่อง ถูกขายแล้วยังช่วยผู้อื่นนับเงินอีก
ความคิดของหงจวินคือใช้วิถีสวรรค์กดข่มมรรคามนุษย์กับมรรคาปฐพี เพื่อเป็นเจ้าแห่งหงหวงอย่างแท้จริง