เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 ซีเหอตอบแทนบุญคุณ
“เชิญทางนี้ สหายเต๋า!” ฉางซีกัดฟัน ตัดสินใจพาเย่ซุ่ยเหรินไปยังห้องของตน
“ท่านอาจารย์ ให้ข้ากลับเข้าไปในโลกภายในกายของท่านอีกได้หรือไม่? ข้าอยากหยั่งรู้มรรคาแห่งโลก” ลู่ยาประสานหมัดคารวะเย่ซุ่ยเหริน หวังจะกลับเข้าไปบำเพ็ญต่อ
“ได้!” เย่ซุ่ยเหรินโบกมือ รับลู่ยาเข้าไปในโลกภายในกาย
“เชิญทางนี้ สหายเต๋า” ทันทีที่หันกลับมา ใบหน้าซีเหอก็แดงระเรื่อ เห็นได้ชัดว่านางตัดสินใจอุทิศตนแล้ว
“เหตุใดพี่หญิงจึงดูแปลก ๆ?” ฉางซีอยู่กับซีเหอทุกวัน ย่อมสังเกตเห็นความผิดปกติของซีเหอ จึงตัดสินใจตามไปดู
“นี่…” เย่ซุ่ยเหรินเดินตามซีเหอไป ไม่นานก็พบความผิดปกติ บ้าเอ๊ย ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นห้องของซีเหอ
ในยามนี้ เย่ซุ่ยเหรินคิดอะไรไปมากมายโดยไม่รู้ตัว ทั้งยังยิ้มออกมา
“เย่ซุ่ยเหรินเอ๋ย เย่ซุ่ยเหริน เจ้ามัวคิดอะไรอยู่? ตอนนี้ต้องรีบบำเพ็ญต่างหาก คิดว่าตนเองเป็นโจโฉหรือ?” เย่ซุ่ยเหรินส่ายหน้าเรียกสติ ตอนนี้การบำเพ็ญสำคัญเป็นอันดับแรก