เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 เกลี้ยกล่อมซีเหอให้แปรพักตร์ คุนเผิงวางมาด
ก่อนจากไป เย่ซุ่ยเหรินกระตุ้นปีกทั้งสองของคุนเผิงขึ้นมา พยายามทิ้งกลิ่นอายของคุนเผิงไว้ให้มากที่สุด
ความคิดของเย่ซุ่ยเหรินเรียบง่ายยิ่ง นั่นคือโยนความผิดให้ผู้อื่น
หากคิดเอาชีวิตรอด ก็ต้องทำให้หงจวินสับสน มีเพียงหงจวินไปจัดการคุนเผิง เย่ซุ่ยเหรินจึงจะมีโอกาสหลบหนี
“พี่หญิง เขามาถึงตำหนักจันทราของพวกเราแล้ว จะทำอย่างไรดี?” เย่ซุ่ยเหรินเป็นฝ่ายตามมาถึง ฉางซีจึงตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
ในยามนี้ ฉางซีเกิดแรงกระตุ้นอย่างหนึ่ง นั่นคือช่วยเย่ซุ่ยเหริน เพราะเมื่อช่วยเขาแล้ว เย่ซุ่ยเหรินก็จะติดค้างน้ำใจพวกนาง ภายหน้าร่วมมือกันย่อมสะดวกขึ้น
“เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า ไท่อีก็มาถึงแล้ว หากรู้ว่าพวกเราซ่อนเผ่ามนุษย์ไว้ เขาจะมองพวกเราอย่างไร?” ซีเหอรอบคอบกว่า นางกำลังคิดว่าจะรับมือกับตงหวงไท่อีอย่างไร