เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 เหรียญลั่วเป่า เซียวเซิง เฉาเป่า
“ทงเทียน ดูท่าเจ้าถูกแย่งศิษย์ไปแล้ว!” หยวนสื่อเทียนจุนเข้าใจความรู้สึกนี้ของทงเทียนดี มิฉะนั้นคงไม่เรียกทงเทียนกับเหลาจื่อมา แล้วรีบออกท่องเที่ยว
“สำนักฉานเจี้ยวกับสำนักเจี๋ยคือรากฐานแห่งการบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้า การรับศิษย์รอช้าไม่ได้ พวกเราจงออกท่องพิภพหงฮวง รับสมัครศิษย์กันสักหน่อยเถิด” เหลาจื่อส่ายหน้าแล้วเดินนำ ส่งสัญญาณให้หยวนสื่อเทียนจุนกับประมุขทงเทียนตามมา
เหลาจื่อมาถึงเขาโส่วหยางโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองเมืองโส่วหยาง หัวใจของเหลาจื่อก็บีบรัด
เขารู้สึกว่าที่นี่น่าจะมีวาสนาบำเพ็ญบางอย่างรออยู่ แต่จ้องเมืองโส่วหยางอยู่นานก็ไม่เห็นอะไร จึงได้แต่ส่ายหน้า
“ดูท่าต่อไปต้องเพิ่มการสอนด้านหลอมโอสถให้มากขึ้น” หลังนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง เหลาจื่อก็เริ่มทบทวนตนเอง คิดว่าตนจากไปนานเกินไปหรือไม่ จึงไม่ได้เผยแพร่วิถีหลอมโอสถให้รุ่งเรือง
ร่างเหลาจื่อสั่นสะท้าน ร่างอธรรมไท่ซ่างเหล่าจวินก้าวออกมา แล้วมุ่งหน้าไปยังเผ่ามนุษย์