เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 บรรลุต้าหลัวด้วยกายเนื้อ
ตี้เจียง (บรรพชนแม่มด) จ้องเย่ซุ่ยเหรินแล้วถอนหายใจอีกครั้ง
ยิ่งได้อยู่ร่วมกับเผ่ามนุษย์ ตี้เจียง (บรรพชนแม่มด) ก็ยิ่งพบว่าเผ่ามนุษย์ไม่ธรรมดา หากร่วมมือกันได้ยาวนาน เผ่าพ่อมดจะต้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
อย่างเช่นตอนนี้ เผ่าพ่อมดออกมาจากถ้ำและใต้ต้นไม้ใหญ่ มีนครของตนเอง ทั้งยังมีบ้านหิน นี่เป็นสิ่งที่ตี้เจียง (บรรพชนแม่มด) ไม่กล้าแม้แต่จะคิดมาก่อน
ก่อนหน้านี้เวลาเผ่าพ่อมดล่าสัตว์ก็ฉีกกินกันตรง ๆ ตอนนี้มอบให้เผ่ามนุษย์จัดการร่วมกัน ทุกอย่างจึงเป็นระเบียบขึ้นมาก
สิ่งสำคัญที่สุดคือ หลังมีโจ๊กข้าวรวงกับสุราแล้ว ปราณอำมหิตของสมาชิกเผ่าพ่อมดก็ไม่รุนแรงเท่าเดิม
สาเหตุที่เผ่าพ่อมดรวบรวมดวงจิตดั้งเดิมไม่ได้ เป็นเพราะปราณอำมหิตหนักหนาเกินไป ตอนนี้รูปแบบการใช้ชีวิตเปลี่ยนไป ปราณอำมหิตของทุกคนลดลงไม่น้อย หากได้ใกล้ชิดกับเผ่ามนุษย์มากขึ้น บางทีพวกเขาอาจรวบรวมดวงจิตดั้งเดิมได้
“พี่ใหญ่ หากอยากให้สหายร่วมมรรคซุ่ยเพิ่มพลังบำเพ็ญอย่างรวดเร็ว วิธีที่ดีที่สุดคือมอบวิชาหยวนเก้าผันให้เขา หากเขาบำเพ็ญถึงผันที่ 6 ได้ ก็จะไม่ถูกสังหารได้ง่าย ๆ” บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงไม่ได้คิดรอบด้านเท่าตี้เจียง (บรรพชนแม่มด)