เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 สมบัติวิเศษแต่กำเนิดแลกสุรา
เมื่อฟังคำแนะนำของเย่ซุ่ยเหริน หวังไห่ก็สะท้านไปทั้งร่าง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีความกล้าถึงเพียงนั้น
“อย่าเพิ่งร้อนใจ ค่อย ๆ ชี้แนะไป...
ทุกท่าน จงจำไว้ข้อหนึ่ง ต้องอบรมผู้มาใหม่ให้มาก
พวกเจ้าล้วนเป็นกำลังหลักของเผ่ามนุษย์ เมื่อผู้มาใหม่สามารถรับหน้าที่ได้แล้ว พวกเจ้าก็ต้องวางมือ
จงจำคำพูดต่อไปนี้ของข้าไว้ อารยธรรมที่เรามีอยู่ในตอนนี้เป็นเพียงการเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ หากคิดจะหยัดยืนในโลกหงฮวง เราต้องมีพลังที่น่าสะพรึงกลัว
เพราะฉะนั้น สิ่งสำคัญของพวกเจ้ายังคงเป็นการบำเพ็ญ
กลับมาที่เรื่องเมื่อครู่ เผ่าพ่อมดเป็นพันธมิตรที่ดีมาก หากบำเพ็ญร่วมกับพวกเขา เผ่ามนุษย์ของเราก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น จุดเด่นของพวกเขา เราก็ควรเรียนรู้... อีกทั้งต้องรู้จักใช้ประโยชน์ด้วย” เย่ซุ่ยเหรินจ้องหวังไห่แล้วขยิบตา ส่งสัญญาณให้เขากล้าขึ้นอีกสักหน่อย
“จักรพรรดิสุ่ย คำว่าเกษียณหมายความว่าอย่างไร?” เมื่อเย่ซุ่ยเหรินพูดจบ หวังไห่ก็มองเขาและถามว่า “เกษียณ” หมายถึงสิ่งใด
“พูดง่าย ๆ ก็คือพวกเจ้าวางมือจากงานที่ทำ แล้วให้คนใต้บังคับบัญชามารับช่วงต่อ