เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 เหรียญสุ่ยหมิง วาสนาเผ่ามนุษย์
ที่เรียกว่าเงินตราแบบสิ่งของ ก็คือการแลกเปลี่ยนสิ่งของกัน ทว่าผู้คนในแคว้นซุ่ยหมิงเวลานี้ยังคงกินข้าวหม้อใหญ่ร่วมกัน จึงไม่อาจแลกเปลี่ยนสิ่งของกันได้
เงินตราโลหะแตกต่างออกไป เย่ฉงเหรินสามารถแบ่งแต้มคุณูปการเป็นหนึ่งแต้ม ห้าแต้ม และสิบแต้ม เช่นเดียวกันก็แบ่งมูลค่าของเงินตราโลหะเป็นหนึ่งแต้ม ห้าแต้ม และสิบแต้ม เมื่อได้รับแต้มคุณูปการเท่าใด เย่ฉงเหรินก็แจกเงินตราโลหะให้เท่านั้น จากนั้นทุกคนจึงใช้เงินตราโลหะซื้อผลวิญญาณ โจ๊กข้าวรวง สมบัติวิเศษ และเคล็ดวิชา
เพียงแนวคิดนี้หยั่งเข้าสู่จิตใจของทุกคน ระบบเงินตราก็เป็นอันสมบูรณ์
“น่าเสียดายที่พลังของข้ายังไม่แข็งแกร่งพอ ไม่เช่นนั้นคงไปเขาอู่อี๋สักเที่ยว แล้วนำเหรียญลั่วเป่ากลับมา” พอพูดถึงเงินตรา เย่ฉงเหรินก็นึกถึงเหรียญลั่วเป่า หากเขาได้เหรียญลั่วเป่ามาครอบครอง ทุกอย่างก็จะสมบูรณ์แบบ
เหรียญลั่วเป่าเป็นของเซียวเซิงและเฉาเป่า เซียนสันโดษแห่งเขาอู่อี๋ นับเป็นสมบัติวิเศษแต่กำเนิดขั้นยอด