เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 ข้าวรวงวิญญาณ แผนการของกึ่งปราชญ์
เมื่อรู้สึกถึงภัยคุกคาม เย่ซุ่ยเหรินก็รู้ว่าการออกกฎหมายสมรสเป็นเรื่องที่รอช้าไม่ได้แล้ว
ในมุมมองของเย่ซุ่ยเหริน คือฟาดให้สลบแล้วลากกลับถ้ำ จากนั้นก็ฮ่า ๆ ๆ ๆ…
ระบบเช่นนี้ไม่ดี เพราะคนที่ถูกฟาดจนสลบน่าสงสารเกินไป นอกจากไม่ได้สัมผัสความสุขแล้ว เด็กที่เกิดมายังไม่รู้ด้วยว่าบิดาของตนเป็นใคร จึงไม่เป็นผลดีต่อการสร้างอารยธรรม
ที่สำคัญที่สุดคือ ระบบเช่นนี้ผูกมัดผู้ชายไว้ไม่ได้ ไม่อาจทำให้ผู้ชายเป็นแรงงานอย่างมั่นคง
มองอีกมุมหนึ่ง หากยุคธรรมะเสื่อมหลังมหันตภัยไซอิ๋นยังใช้ระบบฟาดให้สลบ แล้วจะเกิดนายทุนขึ้นมาได้อย่างไร?
ลองคิดดูสิ หากผู้ชายไม่ต้องผ่อนบ้าน ไม่ต้องเลี้ยงดูครอบครัว ไม่ต้องซื้อของขวัญให้ทุกเทศกาล ไม่ต้องคอยดูแลอารมณ์ของผู้หญิง โลกนี้จะเสื่อมทรามเพียงใด นายทุนเหล่านั้นจะกดขี่ผู้ชายอย่างไร? เมื่อเป็นเช่นนั้นผู้ชายก็เป็นแรงงานไม่ได้แล้ว
ถึงตอนนั้นผู้ชายคงไม่ยอมแบกรับความกดดันด้วยตนเอง งานสกปรกและงานหนักก็ไม่มีใครทำ เวลามีความต้องการก็มีแค่กระบองกระดูก ที่เหลือก็แค่ตกปลา ดื่มสุรา ท่องเที่ยว เล่นเกม ผู้ชายคงโดดเดี่ยวน่าดู