เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 มารปลา วิกฤติน้ำดื่ม
“ซุ่ย พวกเราจะไปล่าสัตว์อสูรดุร้ายผิงเผิงต่อหรือ?” ชายร่างใหญ่ชื่อว่าตี้ที่เดินตามหลังเย่ซุ่ยเหรินเข้ามาใกล้ แล้วถามถึงเป้าหมายการล่า
“ไม่ ตั้งแต่นี้ไป หากไม่จำเป็นจริง ๆ ห้ามล่าสัตว์อสูรดุร้ายผิงเผิง” เย่ซุ่ยเหรินหันไปมองตี้แล้วปฏิเสธตรง ๆ
“เหตุใด?” เมื่อได้ยินคำตอบของเย่ซุ่ยเหริน ตี้ก็ผิดหวังและไม่เข้าใจ
ในสายตาของตี้ สัตว์อสูรดุร้ายผิงเผิงล่าได้ง่ายถึงเพียงนั้น เหตุใดถึงปล่อยโอกาสดี ๆ ให้หลุดมือ?
“ง่ายมาก นี่คืออาหารที่ข้าจะเตรียมไว้รับมือยุคเหมันต์ (เป็นคำเรียกฤดูหนาวอันหนาวเหน็บของพวกตี้ เข้าใจได้ว่าเป็นยุคฤดูหนาว—ฤดูหนาว!)
เมื่อยุคเหมันต์มาถึง ผืนดินจะราวกับเข้าสู่ยุคน้ำแข็ง มองไปทางไหนก็ขาวโพลน อุณหภูมิต่ำยิ่ง อาหารขาดแคลนอย่างมาก หากทุกคนอยากกินเนื้อสดสักคำ สัตว์อสูรดุร้ายผิงเผิงก็เป็นวัตถุดิบชั้นดี
จริงสิ ทุกคนเคยคิดเรื่องย้ายถิ่นฐานหรือไม่?