กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 593 ชาติหน้าเรามาเป็นสหายร่วมรบกันอีก!
เยว่หลิวหลีมีท่าทีเด็ดขาด ยืนยันตรง ๆ ว่านี่คือคำสั่ง
ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเหนือสามัญ แม้เธอจะบาดเจ็บสาหัส แต่พอทำหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา แรงกดดันแห่งอำนาจก็หนักหน่วงมาก ทำให้ทุกคนแทบหายใจไม่ออกในทันที
แต่ในวินาทีถัดมา จู่ ๆ เยว่หลิวหลีก็ไอขึ้นมา ใบหน้าซีดขาวยิ่งกว่าเดิม ร่างกายยิ่งอ่อนแรงลง
แรงกดดันแห่งอำนาจเมื่อครู่หายไปในชั่วพริบตา
“บรรพชนเยว่!”
“บรรพชนเยว่…”
เหล่าทหารต่างพากันเป็นห่วง
เยว่หลิวหลีโบกมือ ไม่ยอมให้ผู้ใต้บังคับบัญชาประคอง ไม่นานก็เช็ดเลือดที่มุมปากให้สะอาด ยืดหลังตรงอีกครั้งแล้วพูดว่า “ฉันไม่เป็นไร”
ทหารคนเดิมกล่าวว่า “บรรพชนเยว่ ท่านบาดเจ็บหนักเกินไป พวกเราขอทำตามคำสั่งไม่ได้!”