กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 592 กระสุนหมด เสบียงสิ้น
เฝิงซิงเต๋อมองเขาลึก ๆ คราวนี้ไม่ได้ปฏิเสธเหมือนครั้งก่อน แต่ถามว่า “คิดดีแล้วหรือ? ภารกิจครั้งนี้ยากกว่าครั้งก่อนมาก นายมีโอกาสตายในสนามรบ”
ผู้บังคับการกรมคนอื่น ๆ ก็มองซูเฉินด้วยสีหน้าซับซ้อน พวกเขาชื่นชมซูเฉินมาก และไม่อยากเห็นเขาตายก่อนวัยอันควร
แต่เรื่องแบบนี้พวกเขาก็ไม่สะดวกพูดอะไรมาก
ซูเฉินพยักหน้า ในดวงตาไม่มีความลังเลหรือหุนหันพลันแล่นแม้แต่น้อย เขาดูสงบนิ่งและมุ่งมั่น เห็นได้ชัดว่าไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วน ไม่ได้ตัดสินใจเพียงชั่ววูบ
เฝิงซิงเต๋อมองเขาอย่างจริงจังอยู่หลายวินาที จากนั้นก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “ดี ในเมื่อนายมั่นใจขนาดนั้น ฉันก็จะไม่ห้าม”