กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532 พบหานเชียนโหรวโดยบังเอิญ
เซียวไฉ่อินหลับตาอยู่นาน แต่ก็ยังไม่ได้รับจูบจากซูเฉิน ความรู้สึกประหม่าและคาดหวังของเธอค่อย ๆ เย็นชืดลง ร่างกายเริ่มแข็งเกร็ง
เธอเริ่มตระหนักว่าความเงียบของซูเฉินคือการปฏิเสธ
น้ำตาจึงค่อย ๆ ไหลจากหางตาของเธออย่างเงียบงัน
เธอกำลังจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วหาข้ออ้างให้ทั้งสองฝ่ายลงจากสถานการณ์ได้ แต่กลับพบว่าริมฝีปากของเธอถูกปิดไว้
สัมผัสนั้นทำให้ร่างของเธอสั่นไหวเล็กน้อย เธอลืมตาขึ้นทันที แล้วก็เห็นใบหน้าของซูเฉินอยู่ใกล้ตรงหน้า ที่แท้ซูเฉินจูบริมฝีปากเธอจริง ๆ!
เธอยังไม่ทันได้ซึมซับความรู้สึก ซูเฉินก็ปล่อยเธอแล้วพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ฉันยังมีทางอีกช่วงที่ต้องเดิน นายยินดีรอฉันไหม?”
ตึก! ตึก!