เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 ฆาตกรงั้นเหรอ ฉันจะฆ่าแก……อ๊าก!
ชั่วขณะที่จำซูเฉินได้ เซี่ยป๋อหลินนึกว่าตัวเองดื่มมากจนเห็นภาพหลอน เห็น ๆ อยู่ว่าซูเฉินถูกยิงเป้าไปแล้ว จะมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงของเขาได้อย่างไร
เรื่องที่ซูเฉินถูกยิงเป้า เซี่ยป๋อหลินเป็นคนแรกในครอบครัวที่รู้ข่าวนี้ ดังนั้นเมื่อเห็นซูเฉินเขาจึงตกใจถึงเพียงนั้น
ตอนนี้ซูเฉินนั่งกางขาอย่างผึ่งผายอยู่บนเก้าอี้ กินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยราวกับพายุพัดกวาด เพียงไม่กี่อึดใจก็กวาดอาหารบนโต๊ะจนเกลี้ยง ผู้คนมากมายรอบข้างต่างมองเขาด้วยสายตารังเกียจ
หากถึงเวลากินแล้วทุกคนเริ่มลงมือกันก็ว่าไปอย่าง แต่ประเด็นคือยังไม่ถึงเวลาเริ่มกินด้วยซ้ำ ซูเฉินกลับกินเอา ๆ แบบนี้ ช่างน่าขายหน้า คนที่ไม่รู้อาจคิดว่าเซี่ยป๋อหลินเชิญผีอดอยากมาร่วมงานด้วยเสียอีก