กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 343 เล่นพิเรนทร์เหรอ?
“ซูเฉิน วันตายของแก…เอ๊ะ?”
อู๋เจี้ยนเย่ก้าวยาว ๆ เข้ามา พอเห็นซูเฉินก็คิดจะข่มให้เสียหน้าในทันที อยากทำให้ซูเฉินกลัวจนหัวหด
แต่ซูเฉินกลับชิงพูดก่อนเขา อีกทั้งยังคาดเดาได้ว่าตัวเองเหลือเวลาอยู่ได้อีกไม่นาน ที่สำคัญ บนใบหน้าของซูเฉินไม่มีความกลัวหรือตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับดูสุขุมและสงบนิ่งเป็นพิเศษ มีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับอยู่ ราวกับไม่แยแสความเป็นความตาย ทำเอาอู๋เจี้ยนเย่ถึงกับพูดไม่ออก