กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 342 สงบนิ่ง
เมื่อหานเชียนเสวี่ยได้ยินคำพูดนี้ เธอก็ชะงักไป ก่อนหลุดปากถามว่า “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? พรุ่งนี้ซูเฉินจะถูกประหารแล้ว?!”
อู๋เจี้ยนเย่พูดว่า “เร็วที่ไหน ช้ามากแล้วต่างหาก! ก็เพราะพ่อฉันใจดี ถึงปล่อยให้ซูเฉินมีชีวิตอยู่ได้นานขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่น ซูเฉินคงถูกประหารภายใน 3 วันแรกไปแล้ว!”
สีหน้าของหานเชียนเสวี่ยซับซ้อนขึ้นมาชั่วขณะ
ในใจเธอเคยคิดจะฆ่าซูเฉินมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เคยจินตนาการภาพซูเฉินตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือเธอมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง