กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 292 กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ ซูเฉิน นายยังเป็นผู้ชายอยู่ไหม?
หานเชียนโหรวขับรถวนไปมาอย่างไร้จุดหมาย อารมณ์ของเธอหดหู่มาตลอด ไม่มีใจจดจ่อกับการขับรถเลย
ถ้าตอนนี้ไม่ดึกมากและบนถนนไม่มีรถ เธอคงขับแบบนี้จนเกิดอุบัติเหตุไปแล้ว
ในหัวของเธอมีแต่ภาพหานเชียนเสวี่ยกับซูเฉิน คิดว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ในบ้าน และไปถึงขั้นไหนกันแล้ว
ยิ่งพยายามห้ามตัวเองไม่ให้คิด ภาพเหล่านั้นก็ยิ่งย้อนกลับมา วนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมไปไหน
แม้เธอจะยังไม่เคยประสบเรื่องแบบนั้นด้วยตัวเอง แต่เธอย่อมรู้ว่ามันเกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างไร สำหรับเธอแล้ว นี่เป็นความทรมานแสนสาหัส ถึงขั้นอดนึกถึงตอนที่ซูเฉินฉวยโอกาสเอาเปรียบเธอไม่ได้