กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 130 หานเชียนโหรวผู้ตกสู่ความเสื่อมทราม
“แค่ก แค่ก ๆ…”
กรรไกรแทงเข้าไปในหลอดลมของหยางกังพอดี เลือดสด ๆ ไหลซึมออกมาทันทีและนองเต็มพื้น
หยางกังเบิกตากว้างจนแทบถลน เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขารีบยกมือดึงกรรไกรออกมาแล้วกดคอตัวเองไว้แน่น พยายามหยุดเลือด แต่ก็ทำไม่ได้
เลือดสด ๆ ซึมผ่านซอกนิ้วของเขาออกมา
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเขาก็เริ่มเย็นลง…
เขาจ้องหานเชียนโหรวเขม็ง ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาตายด้วยน้ำมือของหานเชียนโหรว!
ใบหน้าของหานเชียนโหรวเองก็ซีดเผือด เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไปชั่วขณะ