บทที่ 129 ซูเฉิน แกมันปีศาจ!

บทที่ 129 ซูเฉิน แกมันปีศาจ!

“ใคร! ใครน่ะ?!”

เสียงไอครั้งนี้ดังขึ้นกะทันหันโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ในห้องอันเงียบสงัดจึงฟังดูประหลาดเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะหยางกังหรือหานเชียนโหรวต่างก็ตกใจจนขวัญกระเจิง

โดยเฉพาะหยางกังที่ตกใจจนหมดอารมณ์ เกือบล้มก้นจ้ำเบ้า

หานเชียนโหรวเองก็มีสีหน้าหวาดผวา คิดว่าตัวเองเจอผีเข้าแล้ว เธอรีบหันไปมองทางต้นเสียง แล้วก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น กำลังมองพวกเขาเงียบ ๆ

ทว่าชายคนนี้ดูแปลกหน้า เธอจำไม่ได้ว่าเคยเห็นมาก่อน แต่ดวงตาคู่นั้นกลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

ชายคนนี้ย่อมเป็นซูเฉิน ด้วยความสามารถของเขา การลอบเข้ามาอย่างไร้เสียงนั้นง่ายดายยิ่ง หากเขาไม่ส่งเสียง หานเชียนโหรวกับหยางกังคงไม่มีทางจับได้ว่าเขาเข้ามาแล้ว