กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 121 แก้แค้นไม่รอข้ามคืน
“ซูเฉินตายแล้ว”
หานเชียนโหรวพูดเสียงเบา
“พี่ว่าอะไรนะ?”
หานเชียนเสวี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ยังไม่ทันตั้งตัว
หานเชียนโหรวมองเธอแล้วพูดซ้ำ “ฉันบอกว่าซูเฉินตายแล้ว”
คราวนี้หานเชียนเสวี่ยได้ยินชัดเจน แต่ก็ยังเหม่อไปเล็กน้อย ความโกรธเมื่อครู่หายไปในพริบตา เธอขมวดคิ้วบาง ๆ แล้วถามว่า “พี่พูดจริงหรือ?”
หานเชียนโหรวพยักหน้า