กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 120 ซูเฉินตายแล้ว
ตอนนี้เขาดูสะบักสะบอมมาก ใบหน้าบวมจนแทบจำไม่ได้ เสื้อผ้าก็สกปรกมอมแมม แต่กลับมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง ตื่นเต้นจนสีหน้าบิดเบี้ยว
เมื่อเขากลับมาถึงตระกูลหยางในสภาพนี้ ทุกคนต่างตกใจกันหมด เพราะหยางจงไห่ไม่เคยดูสะบักสะบอมขนาดนี้มาก่อน
หยางกังถามว่า “พ่อ เกิดอะไรขึ้น? ซูเฉินเป็นคนซ้อมพ่อจนเป็นแบบนี้หรือ?”
หยางจงไห่ถลึงตาใส่หยางกังอย่างไม่พอใจ ไอ้ลูกไม่เอาไหนนี่พูดไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย เขาเลี่ยงคำถามแล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า “รู้ไหมว่าวันนี้พ่อไปทำอะไรมา?”
หลายคนต่างสงสัย เพราะเพื่อเก็บเรื่องวันนี้เป็นความลับให้มากที่สุด หยางจงไห่จึงไม่ได้บอกแผนการให้คนมากมายรู้