บทที่ 60 ซูเฉิน นายมันไอ้โรคจิตวิปริต

บทที่ 60 ซูเฉิน นายมันไอ้โรคจิตวิปริต

“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...”

หานเชียนเสวี่ยกับหานเชียนโหรววิ่งหนีสุดชีวิต จนหนีออกมาจากคฤหาสน์เสวียนหลงและมั่นใจว่าซูเฉินจะไม่ตามมา พวกเธอถึงหยุดลง

เมื่อครู่ซูเฉินทำให้พวกเธอหวาดผวาอย่างมาก

“บ้าจริง! ทำไมซูเฉินถึงเก่งขึ้นขนาดนี้ แม้แต่ปรมาจารย์เสวียนหลงยังจัดการเขาไม่ได้!”

หานเชียนเสวี่ยพูดอย่างกัดฟัน เมื่อนึกถึงภาพที่ซูเฉินต่อสู้กับปรมาจารย์เสวียนหลงเมื่อครู่ เธอก็ยังรู้สึกหวาดหวั่น

“บางทีตอนนี้ปรมาจารย์เสวียนหลงอาจจัดการซูเฉินได้แล้วก็ได้” หานเชียนโหรวคาดเดา “โทรไปถามหยางเฟิงดีไหมว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง? ถึงยังไงเราก็แอบหนีมา แบบนี้ไม่ค่อยดี”