บทที่ 59 สังหารอย่างทารุณ

บทที่ 59 สังหารอย่างทารุณ

พอเห็นจิตสังหารในดวงตาซูเฉิน หยางเฟิงก็กลัวจนขาอ่อน

หยางฉีล้วงปืนพกออกมาจากอก จ่อปากกระบอกใส่ซูเฉิน แล้วกรีดร้องเสียงแหลม “ไปตายซะ!”

ชั่วพริบตานั้น ซูเฉินก็รู้สึกถึงวิกฤตครั้งใหญ่

โดยเฉพาะปากกระบอกปืนสีดำสนิทนั่น มันส่งกลิ่นอายแห่งความตายมาถึงเขา

ถ้าถูกยิงเข้าที่ศีรษะ ต่อให้เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์มังกรแท้ก็ต้องตายอย่างน่าเสียดาย

ไม่ใช่ว่ากายาศักดิ์สิทธิ์มังกรแท้ไม่แข็งแกร่ง แต่ผู้ครอบครองกายาศักดิ์สิทธิ์มังกรแท้ที่ยังอยู่ในขอบเขตมนุษย์สวรรค์ ก็รับกระสุนไม่ไหว

ปัง!

หยางฉีลั่นไกแล้ว